Leven in een wereld vol mindf*ck

 In Blogs
Spread the love

 

Waarom reageert de één heftiger op dezelfde situatie dan de ander? Waarom ervaart de één een situatie als bedreigend, terwijl de ander er fluitend doorheen gaat zonder daarbij enige dreiging te ervaren? Hoe worden deze verschillen gevormd? En zijn er eigenlijk wel verschillen? Zijn we eigenlijk niet allemaal hetzelfde op dit vlak, maar hebben we deze gevoelens alleen bij verschillende situaties en thema’s?

We worden gevormd door de ervaringen die we in ons leven meemaken. We groeien allemaal in een ander nest op, met eigen normen, waarden en gewoontes. Wat voor de één heel normaal is, kan voor de ander als een mooi voorbeeld gezien worden of juist met veel verbazing ontvangen worden. Door de ervaringen die we in ons leven opdoen, creëren we vaak onbewust overlevingsstrategieën. Vooral de nare ervaringen hebben een grote impact op ons. Er ontstaat een zogeheten gekwetst kind dat uitgroeit tot een gekwetste volwassene.

Zie je bijvoorbeeld op jonge leeftijd je broertje uit een hoog klimrek vallen, kun je van schrik een angst voor hoogtes ontwikkelen. Zie je iemand heftig reageren op een spinnetje op de muur, dan zou je jezelf zomaar met een spinnenangst kunnen opzadelen. (Zeer herkenbaar overigens, bedankt mam!) Dit kan zelfs zover gaan dat wanneer je bijvoorbeeld als jong kind iemand op een nare manier erg dominant of narcistisch hebt zien gedragen, je op latere leeftijd moeite ervaart bij het vertrouwen van mensen. Zeker wanneer ze vergelijkbare dominante of narcistische trekken hebben. Dit maakt dat je mogelijk veel problemen ondervindt bij het aangaan van allerlei soorten relaties, of deze nu je zakelijk leven betreffen of je liefdesleven. Erg wonderlijk hoe ons brein dit soort ervaringen opslaat en omzet in een vlucht-, vecht- of bevriesstrategie.

De kunst is om in te gaan zien dat jouw reactie in het heden een weerspiegeling is van aangeleerd gedrag als kind in het verleden. Het gekwetste kind van toen heeft al dan niet bewust een overlevingsstrategie ontwikkeld om in de toekomst niet meer dergelijke ervaringen op te hoeven doen. Echter wat voor jou als kind soms beangstigend of bedreigend kon voelen, hoeft dat in je volwassen leven totaal niet te zijn. Zeker als er een angstgevoel is ontstaan dat we koste wat kost hebben proberen te vermijden, kan het zijn dat we in ons volwassen leven nog vaak geconfronteerd worden met een zeer reëel voelende angst zonder dat we door hebben waardoor deze veroorzaakt wordt.

Het is dan goed om na te gaan wanneer je in het verleden dit gevoel voor het eerst gevoeld hebt en wat de situatie toen precies was. Welke gebeurtenis vond er plaats, wat was je gevoel erbij, wat deed het met je, welke besluiten heb je toen voor jezelf genomen om dit gevoel in de toekomst te voorkomen, etc. Zeker als je toch vaker in dezelfde (nare) situatie bent beland, kan er zomaar een sterke overlevingsstrategie ontwikkeld zijn die je in je volwassenleven nog steeds toepast. En misschien zelfs wel op situaties die niet eens meer iets met jouw oorspronkelijke angst te maken hebben. Het mooie van het leven is dat je juist vaak met die situaties geconfronteerd wordt, die je wijzen op dit soort overlevingsstrategieën en onderliggende angsten. Allemaal kansen die het leven je aanreikt om je angsten op te lossen en als vrij(er) mens de toekomst in te gaan. Wie wil dat nu niet?

Zo sprak ik onlangs nog met een jonge dame die als kind thuis vaak geconfronteerd werd met ruzie en nu op haar werk conflicten was gaan vermijden. Ze zorgde ervoor dat er thuis altijd muziek aan stond of afleiding was, zodat ze niet met de oorverdovende stilte geconfronteerd zou worden. Deze werd vroeger immers vaak wreed verstoord door geruzie en slaande deuren. Echter is de onderliggende angst, ondanks dat deze nog wel heel echt kan voelen, niet meer van toepassing op de situatie van dit moment. Ze bevindt zich namelijk in een hele andere situatie, met andere mensen, waardoor haar overlevingsstrategie niet meer nodig is. Dat eenmaal beseffende kon ze ermee aan de slag om haar angst stap voor stap te overwinnen.

Wat als je dit rationeel wel begrijpt, maar dat jouw gevoel je verstand nog niet kan volgen. Je snapt volledig hoe het zit en waar het vandaan komt, maar toch voel je nog boosheid, verdriet, schaamte of angst. Waar komt dat dan vandaan en hoe los je het op? Vaak wordt het gevoel veroorzaakt vanuit het gekwetste kind in je. Je begrijpt het wel, maar het gekwetste kind voelt de pijn van vroeger nog. Dit los je op door het gevoel toe te staan en het helemaal te doorleven. Kijk wat zich aandient. Wanneer voelde je dit gevoel voor het eerst? Waar werd het door veroorzaakt? Zit deze boosheid, angst, verdriet of schaamte je nu soms ook in de weg om in deze situatie het gevoel los te kunnen laten? En is dit gevoel nog terecht gezien de situatie waar je je op dit moment in bevindt. Vaak neemt dit al de scherpe kantjes van je gevoel weg.

In het geval van angsten helpt het vaak om stapje voor stapje jezelf met de angst te confronteren, het gevoel toe te laten en af te wachten wat er dan gebeurt. Je zult zien dat de wereld niet vergaat, dat je niet doodgaat en dat er niks ergs gebeurt… Het zit allemaal in je hoofd. Het is een illusie, die erg reëel voelt, maar absoluut niet werkelijk bestaat in het moment. Door dat ten diepste te beseffen en te voelen dat dit klopt, bijvoorbeeld door in meditatie te gaan, kun je jouw overlevingsstrategie met bijbehorende gewoontepatronen doorbreken. Je bent dan gelukkig weer een illusie armer. De mindf*ck is doorzien 😀

Leave a Comment

Start typing and press Enter to search