De universele taal van de muziek

 In Blogs
Spread the love

 

Afgelopen weekend heb ik weer mogen genieten van de vele muzikale talenten die onze wereld rijk is. Drie dagen lang heb ik een grote diversiteit aan muziekstijlen gehoord tijdens het prachtige festival Pinkpop. Wat een feest! En even zo divers was het publiek dat vanuit alle windstreken op dit evenement was afgekomen. Een genot voor het oog. Een bonte verzameling aan mensen was bijeengekomen om te genieten van de acts die aan ons gepresenteerd werden. De een nog kleurrijker uitgedost dan de ander. Van complete caravalskostuums tot old school rock & roll outfits. En het maakte ook allemaal niks uit. We kwamen allemaal met één doel: genieten van de vele mooie en verrassende talenten die voorbijkwamen op de verschillende podia. Zo was er voor elk wat wils.

Het bijzondere vind ik tijdens zo’n festival is hoe relaxt en gemoedelijk het eraan toegaat. Hoe je eruitziet, waar je vandaan komt en wat je levensverhaal ook moge zijn, het maakt allemaal niets uit zodra het om muziek gaat. Muziek is een taal die we allemaal verstaan. Een taal die verbindt, die emoties losmaakt, die mensen in hun harten raakt, ongeacht afkomst, geslacht, leeftijd, geloof of overtuigingen. Gebroederlijk staat iedereen schouder aan schouder fanatiek klappend, dansend en meezingend de talenten te vereren. Een menigte van individuen die als eenheid beweegt en dezelfde klanken voortbrengt. Allemaal spreken we de universele taal van de muziek. Zeker wanneer de artiesten de show vol bezieling weten neer te zetten. Dat doet iets met het publiek. Het draagt een magische, positieve vibe over.

Dat muziek iets met ons doet blijkt wel uit de legio voorbeelden uit ons eigen leven. Bedenk je maar eens welke muziek je opzet wanneer je vrolijk en energiek bent. Of wanneer je juist niet lekker in je vel zit of zelfs depressief bent. Wanneer je geconcentreerd aan een belangrijke opdracht moet werken. Of wanneer je liefdesverdriet hebt of afscheid hebt moeten nemen van een dierbare. We voelen vaak feilloos aan welke muziekstijl onze emoties het beste kan vertolken of ondersteunen. De artiest brengt dit gevoel vaak vanuit eigen ervaring goed onder woorden, begeleid door de juiste klanken. En dat doet iets met ons. Het kan ons helpen onze emoties woorden en geluid te geven, waardoor we ze makkelijker kunnen toelaten en verwerken. Het kan ons kracht geven om door een moeilijke tijd te komen en ook hoop op verandering en een betere toekomst. Ons net dat zetje geven dat nodig is om de draad weer op te pakken en nieuwe keuzes te maken.

Natuurlijk verschillen we van muzieksmaak en spreekt bepaald talent je wel of niet aan. Dit neemt niet weg dat het tijdens zo’n festival allemaal heel mooi naast elkaar kan bestaan. Of je nu voor de hiphop acts komt, voor de rock acts of voor popmuziek, alles wordt geaccepteerd en gerespecteerd. En met een beetje geluk word je vanuit onverwachte hoek verrast door een genre waar je normaal niet snel naar luistert, maar waarmee de artiest je toch weet te raken. Zo kan er ineens een nieuwe liefde ontstaan en ga je met een rijker gevoel weer naar huis.

Waarom passen we dit principe niet vaker toe op ons dagelijks leven? We zijn allemaal mensen, uitgedost op onze eigen, mooie en unieke wijze. Of het nu om onze fysieke verschijningsvorm gaat, de kleding en accessoires die we dragen, de woorden die we spreken of de daden die we verrichten. Een bonte verzameling aan mogelijkheden die allen op geheel eigen wijze proberen een bijdrage te leveren aan deze wereld. Als we daar eens wat vaker vanuit liefde, eenheid en verbinding naar kijken in plaats van oordelend, afkeurend en afscheidend, dan zal er net zo’n warm gevoel van saamhorigheid en eenheid kunnen ontstaan. Wie weet word je vanuit onverwachtse hoek zomaar geïnspireerd en verrijkt dit je leven. De potentie is in ons allemaal aanwezig en kan volledig tot uitdrukking komen wanneer we de universele taal gaan spreken.

Het afgelopen weekend ben ik meer dan eens diep geraakt. En niet alleen door de artiesten, maar ook door de sfeer, saamhorigheid en gemoedelijkheid onder de festivalbezoekers. De universele taal van de muziek heeft ons aan elkaar verbonden, waardoor er een mooie eenheid ontstond vanuit een diversiteit aan mensen. Hoe iedereen er ook uit zag, hoe oud of jong men ook was, welke muziekvoorkeur men had, voor iedereen was er plek, iedereen hoorde erbij en niemand was alleen. Zoals Thé Lau het met de legendarische woorden zei: “Iedereen is van de wereld en de wereld is van iedereen.”

Leave a Comment

Start typing and press Enter to search